Сигмунд Фројд го ??нарече овој феномен инфантилна амнезија. 

Научниците од Универзитетот Емори од САД спроведоа истражување на група од 83 тригодишни деца и ги снимија додека раскажуваа искуства од последните неколку месеци - посети на зоолошката градина, роденденски забави со пријатели од градинка, патувања со родители. Неколку години подоцна, тие интервјуираа исти деца и им поставуваа прашања за истите настани. Околу пет и шест годишна возраст, децата можеле да запомнат 63-72 проценти од настаните за кои порано зборувале, додека децата на возраст од осум до девет години можеле да запомнат само 35 проценти од настаните. 

Малите деца, велат научниците, не се доживуваат како посебни индивидуи до својата тригодишна возраст, не го разбираат концептот на време, календар, денови, месеци и сезони и не можат точно да ги лоцираат местата каде што се случило нешто, бидејќи нивниот мозок не е способен за сите овие настани и спојуваат искуства во значајна целина. 

Сеќавањата на бебињата се бришат поради развојот на мозочните клетки. Хипокампусот, дел од мозокот што произведува нови клетки со цел да ги замени старите, е задолжен за складирање на настани. Ова се случува сè додека мозокот не се развие целосно и само тогаш се појавува трајна меморија.