/11 /11

Според мајката, докторите морале да ја породат предвреме заради компликации кои произлегуваат од недоволно развиената плацента.

Шансите за опстанок на бебето биле многу ниски, помали од 25%.

Мајката, гледајќи го своето бебе со месеци во инкубатор, се прашувала што направила погрешно во текот на бременоста: “Искрено, многу пати си го поставив прашањето. Кога докторите ми потврдија дека не сум направила ништо за да го родам бебето предвреме, ми олесна.”

Мајката на Алексис морала да чека 3 месеци за да добие можност да ја држи во раце својата ќерка за прв пат.

Со текот на времето, негата и придобивките на модерната медицина, здравјето на Алексис почна да се подобрува. Малку по малку таа  беше се потешка и посилна и конечно може да си оди дома.

Таткото на Алексис изјавува: “Секој нов ден со неа го сметаме како благослов и многу сме среќни што ја имаме. Не можам да замислам толку голема љубов колку оваа што ја чувствувам за неа.”