/11 /11

За овој период секое дете може да прележи околу 9 риновирусни инфекции, а преносот се врши главно при престој и игра на неколку деца во заеднички простории.

Зголемување на фреквенцијата на риновирусните инфекции кај децата се забележува во есен и пролет, иако нивната појава не е исклучена и во останатото време од годината. Постојат неколку типа на пренос на риновирусните инфекции. Детето со настинка го допира својот нос, а потоа и играчките кои се разменуваат меѓу децата. Вирусите доаѓаат во контакт со другите деца, со истите предмети или преку загадените раце. Вирусите се пренесуваат и по воздушен-капков пат - при дишење, кивање или кашлање.

Инкубациониот период за докажување на инфекцијата е краток, до 2-3 дена. Болеста кај детето сепак продолжува во наредните недела-две.

Типичен симптом за риновирусна инфекција е "носот, кој никако не престанува да тече". По некое време воденестиот и прозирен секрет станува густ, добива зеленикава, сивкава или кафеава нијанса што е показател за влошување на состојбата на детето. Присутно е често кивање. Можно е и детето да кашла, не само поради акумулација на секрети во грлото, туку и поради болното грло. Детето може да страда од главоболка и болка во мускулите. Апетитот е намален. Можно е зголемување на телесната температура, типична е меѓу 38 - 39 ° C.

При влошувањето на состојбата кај децата, потребна е почеста консултација со лекар. Кај децата, риновирусните инфекции лесно би можеле да доведат до компликации како бронхиолит или пневмонија, иако во многу голем дел од случаите поминуваат лесно. Налепите на крајниците покажуваат друга инфекција - со стрептококи, која може да ја влоши болеста на детето.