/131 /11

Темни облаци свенати на небото. А цел живот се молев да не ми врне на тој ден. Не е битно, си кажав во мене дека ќе дадам се од себе да го направам овој ден еден од најубавите во мојот живот. Така требало да биде.....”сме макале од тенџерињата”, “бериќет било”.....цел ден само тоа го слушавме. Околу 10 часот отидов на фризер, па шминка и кога веќе дојде 15 часот, мојот сегашен сопруг се појави на вратата. Убав, најубав ми беше. Се гледавме, не можевме да се изнагледаме.Тоа е тоа, после цели осум години врска дојде и тој ден. НАШИОТ ДЕН!

Не правевме голема свадба, ги немаше традиционалните работи како земање од дома, музика пред куќа и други адети. Матично, црква, па ресторан, таква ни беше замислата, така и направивме. Тоа беше нашиот ден. Опкружени со најблиските и најмилите луѓе. Пресреќни бевме и двајцата.Можеше тоа да се види од сјајот во нашите очи, од насмевката на нашите лица која ја имавме во текот на целиот ден.

25.09.2010 година е денот од кога почнавме да се нарекуваме НИЕ. Денот кој засекогаш ќе остане врежан во нашите срца.

Ваша, Натушка