/11 /11

Дека децата се помалку пишуваат најдобро покажува праксата во земјите, каде некогаш пишувањето диктати беше задолжително, а сега тоа станува минато. 

– Во одредени држави како во САД во училиштата се укинува пишувањето и употребата на пишани букви, односно наставниците самите одлучуваат дали децата ќе ги учат да пишуваат или не, изјави доктор Ранко Рајовиќ, еден од основачите на организацијата Менса Србија и член на Светскиот Менса комитет за надарени деца.

Според зборовите на Рајовиќ за овие промени во образовниот систем има три причини.

– Првата причина е претпоставката дека во иднина децата ќе користат компјутери и дека поради тоа ќе мораат да ја совладаат работата на тастатура. Друга причина е тоа што ракописот на децата станува помалку читлив, а третата е што децата поспоро пишуваат, додава тој.

Нечиток ракопис и поспоро пишување укажуваат дека постојат одредени проблеми во развојот на фината моторика.

– Развојот на големата кора на мозокот зависи од бројот на импулсите, кои ќе ги прими, а еден од нејзините центри е задолжен за пишување. Поради тоа неможноста за пишување е првиот знак за слаба стимулација на овој центар на мозокот, појаснува тој.

Колку е важно пишувањето покажува факот дека секое движење при оваа активност е важна стимулација и бара координација на голем број мускули. Во тие ситни и важни движења спаѓаат и пишувањето коси леви и коси десни црти, заоблени леви и десни црти и друго.

Со цел децата да ги развијат комплексните движења на прстите, тие мора да пишуваат и пред тргнувањето во училиште, а најважни за тоа се родителите.

– Тие мораат активно да учествуваат во игрите на децата и да го помагаат развојот на фината моторика. Во минатото немало вакви проблеми, бидејќи децата си играа со џамлии, собираа сликички, шумски плодови, дури и чистеа пченка. За ваков вид проблем никогаш не се размислувало, нагласува еден од творците на системот на учење НТЦ (Никола Тесла центар).

Рајовиќ додаде дека денес мора да се мисли на тоа, бидејќи децата не само што помалку ги стимулираат центрите за прстите, туку и другите поголеми центри.

– Тие центри се активираат со трчање, скокање, прескокнување, вртење. Децата кои послабо се движат се помалку активираат одредени важни центри на големиот мозок. И тука постои можност да дојде до когнитивни потфрлувања, вели Ранко Рајовиќ.