/11 /11

Лав и глушец

Лавот еднаш спиел, а глушецот претрчал преку неговата уста. Лавот се разбудил, го фатил и се спремал да го раскине. Глушецот тогаш почнал да го моли да му прости и да не го убива, говорејќи дека некогаш  и тој ќе му стори некоја добрина. Лавот се насмеал на овие зборови и го пуштил. Не изминало многу време и навистина се случило лавот да дочека добрина и да го спаси својот живот по заслуга на глушецот. А тоа станало вака:  лавот се фатил во мрежата што била поставена од ловџиите. Глушецот го чул рикањето и стенкањето на лавот, дошол ја прегризал мрежата и ослободувајќи го рекол: “Ти мене ми се насмеа кога ме пушти, зашто не очекуваше да ја вратам добрината твоја. Сега знај дека и глувците знаат што е благодарност.”