/11 /11

Таков ѓавол се уште не сум видела! Син ми покрај неа не може да дише. Секое утро и носи појадок во кревет, како да е кралица.  Постојано гледа во неа и ја слуша како да е единствена на светот. Не дај Боже нешто да купи, а да не ја праша неа. Пред некој ден го начекав како мете со правосмукалка и брише прашина. Кај мене не знаеше како изгледа правосмукалката, а да го видиш сега. Змијата го заврти на своја страна. Но тоа не е се, таа нема ни малку срам. Стално го задева, го бакнува, му седи во скут и тоа додека сум јас тука. Се' можев да замислам, но дека синот ќе ми биде папучар, ни во сон не можев да сонувам...

Е драга моја така ти е тоа. Но, каков е зетот?

Ама тоа е сосема друга приказна. Кога ги гледам срцето ќе ми пукне од радост. Ќерка ми не можеше да најде подобар. Внимава нешто да не и недостасува и носи појадок во кревет, ги извршува сите домашни работи, чисти, пегла, мете. Да видиш колку убаво се однесува со неа, ја гледа како да е единствена на светот. Кога оди да купува нешто се' ја прашува, ништо не прави на своја рака. Малку, малку па ќе ја погали, ќе ја штипне, аххх, да ти е мило да ги гледаш...

Ах драга, барем едното дете ти најде среќа...

:)

Дали има вистина во оваа приказна?