/11 /11

Бебињата не се плашат од неуспех и не се срамат доколку нешто не можат да направат. Како што растат децата почнуваат да се грижат за тоа што ќе кажат другите или за тоа како ќе се чувствуваат доколку не успеат. Ослободувањето од стравот и од двоумењето дали повторно да се обидат или не може да биде тешко, но она што можат да го направат родителите е да му помогнат на своето дете да развива т.н. “развоен ум“ .

Што претставува “развојниот“ наспроти „фиксниот ум“?

Кога некој има “фиксен ум“ тој не верува дека може да се подобри во нешто вежбајќи. Луѓето со “фиксен ум“ често се откажуваат наместо да се потрудат повеќе. Овие луѓе веруваат дека сме родени со одредена интелигенција и способности и дека истите се фиксни.

Луѓето со “развоен ум“ разбираат дека преку вежбање и учење на нови информации нашиот мозок се развива и се менува. “Развојниот ум“ е верување дека со вежбање, упорност и напор луѓето имаат неограничени можности за учење и раст. И наместо да се плашат и да ги избегнуваат предизвиците се фокусираат на процесот на раст и развој.

Луѓето кои имаат “развоен ум“ се поотворени кон нови работи бидејќи не се плашат од неуспех а со тоа имаат повеќе можности во животот. Развојниот ум не значи дека тие полесно ги учат работите или полесно ги подобруваат своите способности туку значи дека веруваат во тоа дека напорната работа на крај ќе го даде посакуваниот резултат.

Пред се научете го вашето дете да не се плаши од неуспехот. Понекогаш грижата дека нешто ќе погрешиме е пострашна од самата грешка.  Обидете се со оваа вежба:

-Цртање во темно-

Во оваа вежба кажете му на вашето дете дека ќе црта во темно. Потребен ви е молив и лист хартија. Пред да започне да црта прашајте го вашето дете што мисли како ќе се чувствува додека црта без да може да гледа, поразговарајте за неговите мисли и грижи. По разговорот исклучете ги светлата во собата или прекријте ги очите на детето со марама и побарајте да нацрта брод кој плови низ океан.

Откако ќе заврши вклучете го светлото или тргнете ја марамата и поразговарајте како е задоволно од цртежот, како се чувствуваше додека црташе, како се чувствуваше кога го погледна цртежот.  Пофалете го за нацртаното, можеби нема да биде задоволно од она што го нацртало но затоа постои гумата. Сега кажете му дека може да си ги поправи грешките. Повторно поразговарајте за тоа како се чувствува сега кога ги поправа грешките.

Стравот од грешки понекогаш е парализирачки, ги ограничува можностите. Секогаш трудете се да му укажете на вашето дете како може да учи од грешките и како тие му помагаат да стане подобро. Научете го секогаш кога ќе погреши нешто да направи рефлексија, да открие што тргнало наопаку и како да го поправи тоа следниот пат.