/11 /11

Најлесно и најнеразумно е да го завршиме спорот со задоволување на желбата на детето за купување. Тоа се смирува до следниот ден, кога пак ќе се најдете пред некој предизвикувачки штанд и тогаш започнува уште понапорна борба.


Најважно е да се навикнете да го одбивате детето. За тоа се бара огромна доза трпение и правилен пристап.
Угодувањето е привремено решение кое е како темпирана бомба. Треба да го преминеме успешно овој период од животот на детето, ако сакаме со тек на време да немаме уште посериозни проблеми и конечно да одгледаме човек кој е вечно незадоволен, ако не биде по негово.

Кога ќе  сакате да му откажете нешто на детето, најдобро не зборувајте со зборовите "Не! Нема да ти купувам ништо!" Поправилно е да му објасните дека денес нема да ја купите оваа играчка, бидејќи пред неколку дена сте му купиле друга, а така не е дозволено. Добро е да му покажете дека на вас, исто така, ви се допаѓа и да пројавите интерес и жалење што нема да ја имате дома оваа прекрасна играчка. Кажете му дека следната недела, ако имате можност, може пак да поминете и да ја земете.

Друг добар пристап е да го убедите детето дека предметната играчка не му е воопшто потребна и не е особено убава. Обрнете внимание кон нешто друго. Децата брзо се импресионираат од сè околу нив и забораваат на "проблемите", штом си најдат нови возбудувања.

Најважно е да не се доаѓа до крајните сцени, кои да го оптоварат детето и вас. Се разбира, речиси невозможно е да избегаме 100% од солзите во очите и реплики од видот "Мамо, многу си лоша! Веќе не те сакам! . Во оваа ситуација ќотекот е понижувачки за вас и штетен за психата на детето.

Научете го детето да го препознава предупредувачкиот поглед на мама и да знае дека ако направи нешто лошо, мама ќе го кара. Треба да го контролирате вечното "сакам", но не и да изливате тензија врз детето.

Почувствувајте ја златната средина помеѓу она што можете да го дозволите и она што ќе го оневозможите. Така ќе ја заработите почитта на детето, од што секој родител има потреба.