/11 /11

Скржавец

Некој скржав човек целиот свој имот го претворил во една топка злато. Ја зел топката и ја закопал во земјата, закопувајќи ја таму и својата душа и разум. Секој ден одел на местото и го гледал златото. Некој човек често го гледал таму и почнал да го следи. Еднаш, после откопувањето на скржавецот, отишол, раскопал и ја нашол топката, и си ја однел дома. Утредента, кога скржавецот го нашол празно местото, почнал да плаче и да си ја кубе косата. Поминал некој човек и го прашал зошто плаче. Кога скржавецот му објаснил, тој рекол : “Немој пријателе, да плачеш и тажиш, зашто и така не си имал ништо, макар да си имал злато. Земи сега еден камен место златото, закопај го во дупката и помисли дека е злато. Се исто ќе биде, зашто,како што гледам. Ти со своето богатство не си се служел ни тогаш кога било злато.”