/11 /11

Лисица и Јарец

Паднала лисицата во еден бунар и била принудена да остане долу, зашто не можела сама да излезе горе. Во тоа време јарецот многу ожеднeл и тргнал да бара вода. Дошол до истиот бунар и кога ја видел лисицата, ја прашал дали е убава водата. Не кажувајќи му ништо за својата незгода, лисицата започнала да ја фали водата како многу убава и го поканила јарецот да слезе долу и да се напие. Слегол тој и кога се напил вода фатил да се врти наоколу, барајќи пат да излезе од бунарот. Лисицата му рекла :” Јас смислив како ќе можеме да се качиме горе и да се спасиме обајцата: потпри ги ти предните нозе на ѕидот од бунарот и исправи ги роговите. Јас ќе се искачам по твојот грб горе, а после ќе те извлечам и тебе”. Јарецот помислил,помислил и се согласил со нејзиниот предлог. Се исправил на задните нозе, ги потпрел предните нозе на ѕидот и ја кренал високо главата. Лисицата по неговиот грб, глава и рогови,стигнала горе и кинисала да си оди без да се сврти назад. Кога јарецот ја запрашал зошто си оди, а не го исполнува ветувањето, таа се свртела и му рекла :” Ех, драги мој, да имаше памет колку влакна на брадата, не би слегувал во бунарот пред да промислиш како ќе излееш од него.”