/11 /11

Кај пост-породилното опсесивно-компулсивно растројство мајките на децата превземаат екстремни мерки со цел да ги спречат своите стравови да не се реализираат. Така на пример, бескрајно долго го бањаат своето дете со цел да го заштитат од зарази, што може да доведе до развој на мали чиреви (улкуси) па и дерматити на кожата на детето.

Иако послепородилната депресија добива повеќе внимание, треба да се истакне дека и послепородилното опсесивно-компулсивно растројство исто така може да биде штетно за мајката и детето.
Нормално е родителите да се грижат за своето дете со цел да го заштитат, но кај мајките со послепородилно опсесивно-компулсивно пореметување таа грижа е претерана.

Тие не само што се грижат претерано, туку постануваат толку вознемирени со своите мисли така што настојуваат да ги контролираат со помош на одредени ритуали.

Се проценува дека 2-9 % од новите мајки патат од после-породилно опсесивно компулсивно пореметување, со симптоми кои варираат од благи до тешки.

Не е јасно што го потикнува развојот на после-породилното опсесивно-компулсивно пореметување, но се знае дека жените со панични пореметувања или опсесивно-компулсивно пореметување се позагрозени.

Понекогаш лекарите послепореодилното опсесивно компулисивно пореметување го заменуваат со послепородилна психоза, која се карактеризира со делузии (искривени верувања) каде постои ризик од повредување на детето. Кај мајките со послепородилно опсесивно-компулисвно пореметување ризикот од повредување на детето е мал.

Лекувањето на опсесивно-компулсивното пореметување не е лесно, иако когнитивно-бихејвиоралната терапија може да помогне.

Психијатрите истакнуваат дека здравствените работници, пред се матичните гинеколози и матичните лекари треба повеќе внимание да посветат на навремено откривање на жените кои патат од послепородилно опсесивно компулсивно пореметување.