/11 /11

Кога детето е здраво, мајката има 1001 желба.

Што не си посакува таа:

Нова кујна со машина за миење садови, на Bosch по можност, нов тросед на развлекување, оној со боја на вишна, нов сет на тенџериња со тројно дно, за ништо повеќе да не се лепи, нова машина за перење алшта со 1400 вртежи, бидејќи оваа старата не ги цеди добро алиштата, ден во големиот трговски центар со својата пријателка, за да купи се што и треба за дома, плус некои ситници за мажот и децата, ново палто кое визуелно го стеснува струкот...

Но кога детето е болно, мајката моментално престанува да размислува за своите желби.

Стравот веднаш ќе се всели во нејзиното срце додека трча по разните чекални и го моли Бог дека невропедијатарот, онкологот, алергологот, хематологот, или некој од останатите “олози”, ќе ја смири со добра и утешна прогноза.

“Ама сигурно не е ништо страшно...”, се теши самата, но не спие како што треба, пие премногу кафе и тешко воздивнува кога ќе заѕвони телефонот, бидејќи некако не и се разговара.

Постојано ја става раката на челото на нејзиното злато, го гали повеќе од обично, му се загледува во очите, го следи секое негово движење, по цел ден му ги готви омилените јадења, па и оние кои детето не ги сака баш, но се додажано здрави, полни со витамини, протеини и минерали.

Додека детето е болно мајката повеќе не го гледа својот струк, вагата фаќа прашина во аголот од купатилото, кога оди по леб повеќе не застанува покрај омиленото палто во излогот. Старата машина е прегласна и тресе на 800 вртежи, сувите алишта заборава да ги собере од жицата, па росата, дождот или утринската магла повторно ќе ги изводенат...

Кога е детето болно, мајката има само една, единствена желба.

Да го слушне детето како повторно весело се смее.

Автор: Весна