Играње со храна

/11 /11

Кога вашето мало дете почнува да си игра со храната, тоа често предизвикува мешани чувства кај родителите. Од една страна, може да изгледа фрустрирачки и неуредно, а од друга, тоа е природна фаза од развојот на детето.

Играњето со храната е многу повеќе од „само игра“. Тоа е дел од начинот на кој детето учи за светот околу него.

Зошто децата си играат со храната?

Играчките со храната кај малите деца имаат неколку важни функции:

• Истражување преку сетилата. Децата сакаат да ги допираат, мирисаат, гледаат и дури и вкусуваат различните текстури и бои.
• Развој на моториката. Со рацете и прстите учат како да ја фаќаат и контролираат храната.
• Изразување на независност. Играњето им даваат чувство на контрола и слобода во моментот на оброк.
• Комуникација и емоции. Понекогаш играњето е начин да го искажат нивното расположение ако се изморени, нервозни или едноставно љубопитни.

Како да реагирате на играњето со храната?

1. Останете смирени и трпеливи

Наместо да викате или казнувате, прифатете дека ова е нормална фаза. Вашето трпение ја гради позитивната врска со храната.

2. Водете го детето со трпение и љубов

Објаснете му со кратки реченици што е храната и зашто ја јадеме. На пример: „Храната ни дава сила“ или „Ајде да пробаме заедно.“

3. Ограничете ја играта на време

Може да кажете: „Сега јадеме, па потоа можеш да си играш.“ Или, за помалите, понудете им играчки во форма на храна (пластични овошја, зеленчук) за да ја задоволат желбата за игра.

4. Вклучете ги во подготовката на храната

Кога децата учествуваат во готвењето, тие повеќе го ценат оброкот и помалку сакаат да си играат со храната. Ова е одлична прилика за учење и поврзување.

5. Поставете јасни граници

Дозволете им да истражуваат, но и научете ги дека храната се јаде, а не се фрла или расфрла. На пример, може да кажете: „Храната останува на масата, не на подот.“

Кога играњето со храната може да биде проблем?

Ако играњето прераснува во повторувачко одбивање на храната или изразено фрлање со храна што создава хаос и стрес, тогаш е време да размислите за дополнителна поддршка од стручно лице, како диететичар или психолог.

Играњето со храната кај децата е природна фаза и можност за учење. Со трпеливост, поддршка и правилен пристап, можете да им помогнете да развијат здрав однос кон храната, како и важни вештини за цел живот. Запомнете, секоја мрзливост и фрлање со лажица е дел од нивниот пат кон независноста.