/11 /11

Замислете само со колку стравови се соочуваат малите деца додека чекорат низ светот на возрасните и се сретнуваат со се' што им е непознато. И нив, како и нас, им е потребна поддршка и разбирање. Дури и кога ни се чини ирационално, а понекогаш и смешно детето да бега од грмотевица, бабарога, чудовиште од плакарот, мрак, пајак...

Развојни стравови

Децата се раѓаат со страв од губење на подлогата и силен звук, а првиот развоен страв со кој се соочуваат е страв од одвојување кој се јавува меѓу 8. и 12. месеци. Затоа на мајките им се препорачува во тој период, дури и подоцна – додека бебето не наполни 16 месеци да не одат никаде без него на подолго време. Освен тоа препораката е (ако е можно) во тој период да не раѓаат второ дете бидејќи во тие месеци е најизразена анксиозноста кај децата.

Стравот од одвојување е посебно изразен во периодот на одење во градинка, но најчесто спонтано се губи кога детето ќе стане свесно дека родителите се враќаат по него, а дека вреето кое го поминува во градинка е исполнето со игра, смеа и забава.

Меѓу третата и четвртата година се јавуваат стравови од животни и имагинарни суштества. Како што се збогатува фантазијата, околу петтата – шестата година децата почнуваат да стравуваат дека ќе бидат киднапирани од вештерки и крадци... Околу шестата година може да се јави страв од смртта  и грижа за родителите.

Родителски грешки

Неразбирање, занемарување на проблемите и исмејување, се најчестите грепки кои ги прават родителите кога детето се соочува со своите стравови “Само кукавици се плашат од темнина”,   “Ти си голем/а. Не се плашиш сигурно од едно малечко маче?” – се само некои од погрешните начини на реагирање. Кога детето се плаши од вода, а родителите се упорни во намерата да го научат да пливаа, често се прибегнува кон насилно ставање во вода што може само да го продлабочи стравот. Објаснување: “Нема причина да се плашиш”, тоа не е од помош. Во нашата култура прилично се потенцира машката  храброст, па машките деца многу често се нарекуваат со погрдни имиња ако се плашат од нешто. Тоа може негативно да се одрази на нивната самодоверба, во подоцнежниот развој.

Стравовите можат да се совладаат низ игра

Играта за децата претставува забава која делува релаксирачки. Таму каде што постои  – на опуштеност нема страв, кажуваат психолозите. Таканаречената драмска имитација е еден од начините низ игра да владеете со ситуацијата  која на детето му изгледа опасно. Играјте игра на улоги – на пример бидете доктор и пациент. Ако детето се плаши од имагинарни суштества, можете од картон да направите маски чудовишта кои потоа ќе ги ставите на лице,, со што може да започнете весела игра.