Фото:Canva/Кога мајчинската грижа преминува во постојана вознемиреност и зошто не треба да се игнорира?

/11 /11

Анксиозноста по породување е почеста отколку што се зборува за неа, а неретко останува непрепознаена или погрешно протолкувана како нормална мајчинска грижа.

Што претставува постпородилната анксиозност?

Постпородилната анксиозност е состојба на интензивна и постојана загриженост, страв или напнатост која се јавува по раѓањето на детето. Таа може да се појави самостојно или заедно со постпородилна депресија, но важно е да се нагласи дека не се исто.

Според податоци од клиничката пракса, анксиозните нарушувања по породување можат да се јават во првите недели, но и неколку месеци подоцна.

Најчести знаци и симптоми

Анксиозноста не изгледа исто кај секоја жена, но најчесто се манифестира преку комбинација од психички и физички симптоми.

Емоционални и когнитивни знаци:

• постојана грижа за здравјето и безбедноста на бебето, дури и кога нема реална причина,
• чувство дека „нешто лошо ќе се случи“,
• тешкотии со опуштање, дури и кога бебето спие,
• наметливи мисли кои се вознемирувачки и несакани,
• чувство на вина поради сопствените мисли или емоции.

Физички симптоми:

• забрзано чукање на срцето,
• стегање во градите или отежнато дишење,
• вртоглавица, тремор или потење,
• проблеми со спиењето кои не се поврзани само со ноќните будења на бебето.

Важно е да се знае дека овие симптоми не се знак на слабост или лошо мајчинство.

Како да се разликува анксиозноста од нормалната грижа?

Грижата за новороденче е природна. Но анксиозноста станува проблем кога:

• грижата е непрекината и неконтролирана,
• мислите се повторуваат и не можат да се „исклучат“,
• стравот го попречува секојдневното функционирање,
• мајката избегнува одредени ситуации од страв како на пример, да остане сама со бебето или да излезе надвор.

Клучната разлика е интензитетот и влијанието врз квалитетот на животот.

Зошто се јавува постпородилна анксиозност?

Причините се најчесто повеќеслојни и вклучуваат:

• нагли хормонални промени по породувањето,
• недостаток на сон и физичка исцрпеност,
• претходна историја на анксиозност или депресија,
• висок притисок и нереални очекувања од мајчинството,
• недостаток на социјална и партнерска поддршка.

Кога и каде да се побара помош?

Ако симптомите траат повеќе од две недели, се влошуваат или предизвикуваат силна вознемиреност, стручната помош е неопходна. Разговор со матичен лекар, гинеколог, психолог или психијатар може да биде првиот чекор.

Раното препознавање и соодветната поддршка значително го скратуваат времето на закрепнување и го подобруваат менталното здравје на мајката што е важно и за нејзиното бебе.

Анксиозноста по породување е реална, честа и лечлива состојба. Препознавањето на симптомите е првиот и најважен чекор кон подобрување. Мајчинството не мора да биде обележано со постојан страв, поддршката и грижата за менталното здравје се подеднакво важни како и грижата за бебето.