/11 /11

Родителите не треба да се борат за нивните деца во групна детска игра, тие треба да ги учат како да се биде најдобар во групата.

Еве некои од негативните последици со кои што се соочуваат децата, на овој тип на родители, додека тие растат. Ако се прашувате дали вашиот однос е премногу заштитнички спрема вашите деца, можете да видите дали треба нешто да промените. Ова е кратка листа како споменатиот тип на родители лошо влијае врз децата:

Присутни насекаде и во секое време

Претерано заштитничките родители постојано „висат“ над главите на нивните деца. Така, тие дури и не им даваат слобода на своите деца сами да се справат со одредена ситуација. Ако родителите се постојано присутни, детето се навикнува на тоа, па дури и за лесно совладливи работи бара помош од родителот. Овие работи ќе се променат кога детето ќе порасне и родителите нема да бидат во можност да направат сè за него. Затоа, на децата треба да им се даде шанса да ги решаваат ситуациите сами, без помош од родителите.

Столб на патот на среќата

Претерано заштитничките родители се опседнати со идејата дека живото на нивните деца треба да е без никаков стрес, за што целосната одговорност си ја префрлаат себеси. Тие не можат да ја сфатат идејата дека тие всушност стојат на патот на среќата на нивното дете. Борејќи се за нивното дете да биде совршено можат да спречат тоа да учествува во многу забавни работи што децата ги прават среќни. Како цел на сето ова, децата почнуваат да страдаат од депресија и анксиозност кои можат да бидат директно поврзани со однесувањето на нивните претерано заштитнички родители.

Намалување на самодовербата на детето

Сите ние стекнуваме доверба на ист начин, без разлика дали сме на 10 или на 40 годишна возраст. Претерано заштитничките родители, за жал, исто така, стекнуваат доверба со тоа што мислат дека прават добра работа превентивно спречувајќи ги своите деца сами да направат нешто, односно да преземат одговорност за некоја работа, со што ги спречуваат децата да научат лекција-две за животот.

Овие родители имаат тенденција сè да постигнат сами, наместо да им овозможат на нивните деца да го направат тоа. Со текот на времето, децата почнуваат да мислат дека нивните родители ја вршат работата за нив, бидејќи тие не се способни да го прават тоа и да донесат соодветни одлуки.

Со цел да се избегне намалување на самодовербата на детето, родителите треба да ги поттикнат нивните деца сами да искусат некои работи, да ги пофалат кога ќе се заслужни за некој успех или да ги утешат кога нема да успеат, но во секој случај треба да ги остават сами да се справуваат како независни личности.

Столб на патот на зрелоста

Ако претерано заштитничките родители прават сé за нивните деца, тие го навикнуваат умот на нивните деца дека тие секогаш ќе биде присутн и секогаш подготвени да ја завршат работата наместо нив. Како резултат на тоа, некои деца не созреваат правилно.

Родителите треба да го подготват детето да биде независна личност која ќе знае како да се справи со прашањата и проблемите со кои постојано ќе се соочуваат, додека да станат зрели личности. Затоа, еве еден едноставен совет за ваквите родители: Дозволете му на вашето дете да порасне!

Извор: http://kidsarelovely.com/