/11 /11

По општоприфатените норми и по оние на мојата мајка и двете баби, добрата мајка е онаа која цело време го посветува на децата, не пуши, не пие, се храни здраво, се труди нејзините деца секогаш да јадат домашно подготвена храна… Лошата мајка дава чоколадна торта за појадок и не се грижи премногу за децата. И да, излегува за викенд, а понекогаш оди и на патување со другарките.

Одбивам да се согласам со овие правила. Не ми се допаѓа дефиницијата. Добра мајка е среќната, лоша е несреќната и несигурната во себе. А дали ќе сме среќни или не, зависи од нас.

Еве јас и не сум најдобрата мајка: палам по некоја цигара со кафето, излегувам во викенд, не им дишам во врат на децата, знам да ги оставам кај баба им во петок навечер и да излезиме со сопругот или одделно, тој со другарите, јас со другарките. Ако сакаат да јадат благо, нека јадат. И јас сум јадела, па ништо не ми фали. Не можам да бидам среќна мајка, ако цел ден гледам цртани и слушам само детски гласови. Па, човек сум. И мене ми треба време за себе. Време за сопругот, време за пријателките, време за на фризер, време за на козметичар, време за добра книга или филм. Ми треба да разговорам со други луѓе, да се смеам на шеги за возрасни, да споделам став и мислење. Ако тоа ме прави лоша мајка, слободно така наречете ме!

Но, јас сум среќна жена. И мајка! Знам да го испланирам времето, да побарам помош кога ми е потребна, сопругот не ми префрла дека го имам запоставено поради децата, секогаш сум средена, свекрвата со задоволство ми ги чува децата.

Сметам дека не е важно дали поминуваш цел ден со детето или една третина од денот, важно е како го поминуваш тоа време. Дали за тоа време детето е среќно. Оти џабе е ако една мајка поминува цел ден со детето, ако таа цел ден гледа серии, тоа цртани…

Бела