/11 /11

Постојат безброј активности и летни кампови, со цел да се пополни времето на децата кога се на распуст. Но, психолозите и експертите за развој на деца укажуваат на тоа дека прекумерното ангажирање на децата во текот на летото е непотребно и во крајна линија може да ги задржи децата од откривање на она што навистина ги интересира.

"Вашата улога како родител е да ги подготвите децата да го заземат своето место во општеството. Да се ??биде возрасен значи да се занимавате и да го исполнувате вашето слободно време на начин што ќе ве направи среќен ", вели Лин Фрај, детски психолог во Лондон, со фокус на образованието. "Ако родителите го поминат целото свое време со  пополнување на слободното време на своето дете, тогаш детето никогаш нема да научи да го стори тоа за себе".

Фрај не е единствената која ги истакнува придобивките од досадата. Д-р Тереза ??Белтон, во посета на колеги од Универзитетот во Источна Англија, со фокус на врската помеѓу досадата и имагинацијата, изјави за ББС дека досадата е клучна за развивање на "внатрешен стимул", кој потоа овозможува вистинска креативност.

Во 1993 година, психоаналитичарот Адам Филипс напиша дека "здодевноста може да предизвика развојно достигнување кај детето". Досадата е шанса детето да размислува за животот, наместо да брза низ него, рече тој во својата книга "За бакнувањето, трчањето и досадувањето: психоаналитички есеи за неискористен живот ".

Психологот Фрај сугерира дека на почетокот на летото, родителите седат со своите деца - барем оние над четиригодишна возраст - и колективно пишуваат листа на се што би можеле да прават  нивните деца за време на летниот одмор. Основни активности можат да бидат играње карти, читање книга или возење на велосипед.

Потоа, ако вашето дете се жали дека му е здодевно, му кажувате  да оди и да ја погледне листата.

"Тоа им наметнува да кажат:" Ова би сакал да го направам ", вели Фрај.

Додека имаат шанси децата да не знаат што да прават некое време и да се досадуваат, важно е родителите да сфатат дека тоа не е залудно потрошено време.

"Нема проблем да му биде здодевно", вели Фрај. "Тоа не е грев, нели? Мислам дека децата треба да научат како да се досадуваат со цел да се мотивираат да ги завршат работите. Да се биде здодевно е начин да се направи самодоверба на децата. "

Оваа иста теорија беше изнесена во 1930 година од страна на филозофот Бертранд Расел, кој посветил поглавје од неговата книга "Освојување на среќата" на потенцијалната вредност на здодевноста. Имагинацијата и способноста за справување со здодевноста мора да се научат како дете:

"Детето најдобро се развива кога ќе го оставите да му биде досадно и нема да го бомбардирате со активности. Премногу патувања, премногу различни впечатоци не се добри и предизвикуваат децата да не можат да издржат плодна монотонија ".