/11 /11

За актуелни содржини и вести од светот на родителството и бременост изберете ја Рингераја како свој омилен извор на Google.

Постави

Ако постои комбиниран губиток на вода и на електролити, како што се случува на пример при повраќање, пролив, примена на диуретици, тогаш се јавува екстраклеточна дехидратација.

Освен наведениве состојби (повраќање, пролив, земање на диуретици), дехидратација може да предизвикаат и некои заболувања како на пример: бронхит, воспаление на белите дробови, други воспалителни процеси и други заболувања. Исто така, дехидратацијата може да биде предизвикана и од претерана физичка активност со недоволно консумирање на вода. До губиток на вода доаѓа и кај пациенти со дијабетична хипергликемија, пратена со осмоларна полиурија (зголемено излачување на мочка).

Клиничка слика на дехидратацијата

Дехидратацијата е пратена со јака жед, сува слузница на устата, отежнат говор. Јазикот е сув и обложен, со збришани папили. Хиповолемијата доведува до тахикардија (забрзана работа на срцето) и ортостатска хипотензија (нагол пад на притисокот при исправување на телото, при нагло станување).

Се јавуваат и симптоми од страна на нервниот систем: наизменично депресија и зголемена надразливост, делириум и кома. Се намалува излачувањето на мочката и таа е концентрирана и темно жолта.

Клиничката слика на дехидратацијата зависи од количеството на изгубената вода.

• Блага дехидратација постои кога се губи 1-2 литри вода и таа се манифестира со чувство на жед и со концентрирана мочка.
• Средно тешката дехидратација се јавува при губиток на 2-4 литри течност и се манифестира со јака жед, намалено потење, вртоглавица, блага конфузија, агресија и слабост, намалена количина на урина, концентрирана урина.
• Тешка дехидратација настанува при губиток на 4-10 литри течност и се манифестира со интензивно јака жед, конфузија, мускулна слабост, сува уста и суви слузници, тахикардија, низок крвен притиок и кома.

Како да се делува?

На дехидрираниот болен треба веднаш да му се даде да пие течност, најдобро вода во која претходно е растворена сол, а потоа, во зависност од тежината на дехидратацијата, треба да се консултира лекар и евентуално, доколку е потребно, пациентот да се задржи во болница.

Лекувањето се состои во надокнадување на изгубената течност. При тоа може да се дава вода преку уста, или во потешки форми на дехидратација се даваат и интравенски инфузии на 5% гликоза.