Фото:Canva/Првите чекори се важна развојна пресвртница што доаѓа кога бебето е физички и невролошки подготвено.

/11 /11

Секое бебе го постигнува овој развојен чекор со своето темпо, но постојат општи насоки што родителите може да ги следат.

Кога обично започнува одењето?

• Од 9 до 12 месеци можат да се појават првите самостојни чекори.
• Од 12 до 15 месеци повеќето деца почнуваат стабилно да одат.
• Од 15 до 18 месеци нормално е детето се уште се држи за мебел или личност.

Важно е да се запомни дека секое дете е различно и одредени варијации во однос на проодувањето се сосема нормални.

Претходни вештини што го подготвуваат детето

• Лежење на стомак (tummy time) за јакнење на грбот и вратот.
• Седење без поддршка.
• Ползење и лизгање.
• Стоење со поддршка.

Овие активности ја развиваат мускулната сила и координацијата потребни за одење.

Првите чекори

1. Држење за мебел (cruising). Детето се движи држејќи се за стол, маса или канцелариски предмети.
2. Самостојно стоење. Стои неколку секунди без поддршка.
3. Први чекори. Навидум нервзони, кратки чекори со раце испружени за оддржување на рамнотежа.
4. Стабилно одење. По неколку недели или месеци пракса, детето почнува да оде без поддршка

Што да следите?

• Рамнотежа и стабилност.
• Мала личност што се држи за мебел наместо за вас постојано.
• Поглед напред и правилна поза.
• Прогресивно зголемување на растојанието и довербата.

Совети за родители

• Обезбедете безбедна средина. Отстранете ги сите остри предмети, заштитете ги аглите и електричните кабли.
• Не го брзајте своето бебе. Тоа треба да учи со своја динамика.
• Дајте му оддршка, но не претерана Дозволете му самостојно да истражува.
• Набавете удобни обувки за проодување. На почеток, подобро боси стапала за подобра контрола и чувство на подлогата.

Кога да побарате совет од лекар?

Консултирајте педијатар ако:

• Детето не покажува интерес за одење по 18 месеци.
• Нема напредок во седењето или стоењето.
• Забележувате необични пози или движења.

Раната проценка може да помогне за препознавање на мускулни или невролошки проблеми.

Одењето е голема победа за детето и родителот. Тоа не е само физички развој, туку и развој на самодоверба и независност. Со трпение, безбедна средина и поддршка, детето ќе го совлада овој голем чекор со радост.