/11 /11

Со две нозе есента веќе

и во шумата е зачекорена.

А таа, кутрата, тагува и чемрее

од жолта треска преморена.

Попусто сонцето се труди да ја згрее

Ништо како порано во неа веќе не е!

И влажно и тажно, насекаде се е...

Ни бубалка да видиш, ни птица што пее.

Од густите магли и дождовите ладни,

оголеа гранките на дрвјата листокапни.

Сал оние зимзелените гордо вишнеат,

ама и тие тажно се лулеат.

И во нивните круни наместо птиците

палаво скокаат само вервериците!

Многу од шумските жители ги нема.

Си прават легла, за зимски сон се готват.

Секој на свој начин гледа да се скрие.

Кој си собрал храна, мирно ќе си спие...

Оти нема шега студот штом ќе стегне.

Кој како си послал - така ќе си легне!