/11 /11

Во одделението на Марко дојде ново дете. Учителката го стави да седи само на последната клупа, бидејќи на сите клупи седеа по двајца ученици. Кога ѕвончето означи крај на вториот час , сите деца излегоа надвор да ја изедат својата ужинка. Излезе и Филип, новото дете во одделението. Сите деца се собраа во круг и од ранчињата ги извадоа своите сендвичи. Филип стоеше сам настрана и немаше ужинка. Гледаше тажно во групата деца, но му беше срам да им се придружи. Тогаш Марко забележа дека новото другарче е тажно. Му се приближи и му рече:

- Филип, сакаш ли да бидеш мој другар? Филип го гледаше зачудено и со недоверба во очите.

- Те молам, во знак на почеток на ново другарство, дозволи да го поделам мојот сендвич со тебе.

Филип забележа дека Марко има искрени намери и ја зеде половината од сендвичот која Марко упорно му ја нудеше. На неговото лице се појави широка насмевка бидејќи доби нов другар.

Заклучок од приказната: Нема да изгубиш ништо ако ја поделиш својата ужинка. Можеш само да добиеш ново другарче.