Анемија кај бебе

/11 /11

Кај доенчињата, оваа состојба е почеста отколку што мислат родителите и може да има сериозни последици врз растот и развојот на детето.

Зошто доенчињата се чувствителни на анемија?

1. Брз раст и развој. Во првата година од животот, телото на бебето се развива со огромна брзина и има потреба од зголемена количина на железо.
2. Природни резерви на железо. Бебињата се раѓаат со одредена „резерва“ на железо, но таа се троши до 4-6 месец.
3. Исхрана. Доколку нема доволен внес на железо преку млеко, кашички и друга храна, ризикот од слабокрвност е поголем.

Симптоми на анемија кај доенчиња

• Бледило на кожата и слузниците
• Замор и поспаност
• Раздразливост и плачливост
• Послаб апетит
• Забавен психомоторен развој
• Почести инфекции поради послаб имунитет

Последици од нелекувана анемија

• Забавен физички раст поради недостаток на кислород во ткивата кој го нарушува развојот на мускулите и коските.
• Когнитивни потешкотии. Железото е клучно за развој на мозокот, а неговиот недостаток може да влијае на меморијата и концентрацијата.
• Намалена отпорност. Бебињата со анемија се поподложни на инфекции.

Како да се спречи анемијата?

1. Преку доење бидејќи мајчиното млеко содржи железо кое лесно се апсорбира.
2. Користење формилирани млечни смеси доколку нема можност за доење. Важно е да се избере формула обогатена со железо.
3. Воведување на цврста храна. После 6тиот месец, потребно е да се воведе храна богата со железо: месо (пилешко, јунешко, јагнешко), жолчка од јајце, мешунки, интегрални житарки.
4. Комбинација со витамин Ц помага за подобра апсорпција на железо. На пример, пире од месо со малку сок од портокал или јаболко.
5. Редовни педијатриски контроли. Крвната слика е најсигурен начин за навремено откривање на анемија.

Третман

Доколку лекарот утврди анемија, обично се препишуваат суплементи со железо во форма на капки или сируп. Важно е да се почитува дозата и времетраењето на терапијата, бидејќи прекинување пред време може да доведе до повторно намалување на железото.

Слабокрвноста во доенечка возраст не е состојба што треба да се занемари. Таа директно влијае врз растот, развојот и имунитетот на бебето. Со правилна исхрана, редовни контроли и навремена интервенција, може да се спречат сериозни последици и да се обезбеди здрав и безбеден развој на најмалите.