/11 /11

Во мојата ташна има залепена гумена бомбона, а во мојот џеб се наоѓа до пола изедено жолто лижалче.

Носам  панталони, кои ги држи стар ластик врзан на половината.

Ги знам сите песнички од Златно славејче, Поточиња и СИ-ДО.

Моето време започнува кога е време за спиење.

Она што ме преокупира секојдневно се раскрвавените колена и растеченото носе.

Веројатно сте ме виделе во супермаркет. Јас сум таа која се штрека на плачот на дете и која количката за храна ја полни со триста разни глупости. Таа сум која може да носи две деца одеднаш, туркајќи полна количка, додека околу вратот и виси торба, цуцла, клучеви и гумена играчка.

Сакам да си играм со Лего коцки и да ги читам Најубавите бајки на светот. Можам да бидам на дванаесет места одеднаш и да зборувам  неколку работи  во исто време. Можам да се одморам и да ја чистам куќата истовремено.

И ништо не ми е тешко, а мојот живот е преубав кога полу разбуденото мирисно ангелче ќе ми шепне: “Мамо, те сакам”