Уртикарија кај деца

/11 /11

Што е уртикарија?

Уртикарија е кожна реакција која се појавува како:

• Црвени или розеви дамки,
• Испакнати црвенила кои чешаат и кои често изгледаат како да се предизвикани од коприва,
• Понекогаш придружени со оток на усните, очите или лицето.

Овие промени можат да се појават насекаде по телото и обично исчезнуваат во рок од неколку часа или денови. Кај некои деца, пак, се враќаат периодично.

Причини за појава

Најчесто, уртикаријата е алергиска реакција, но не секогаш. Еве некои од честите причинители:

• Храна: јајца, млеко, јаткасти плодови, риба, чоколадо
• Лекови: антибиотици (особено пеницилин), ибупрофен
• Инфекции: вирусни инфекции кои се чест предизвикувач
• Физички фактори: топлина, студ, потење, притисок од облека
• Убоди од инсекти или контакт со животни

Интересно е што кај некои деца никогаш не се открива точната причина – се работи за т.н. идиопатска уртикарија.

Кога да се загрижите?

Во најголем број случаи, уртикаријата кај деца поминува сама по себе. Но, следните симптоми бараат итна лекарска интервенција:

• Потешкотии при дишење
• Оток на јазикот, грлото или лицето
• Малаксаност, вртоглавица
• Постојани или влошувачки симптоми повеќе од неколку дена

Овие симптоми може да укажуваат на анафилакса, сериозна алергиска реакција која бара итна медицинска грижа.

Како се третира уртикаријата?

Антихистаминици – најчесто првиот избор. Ги намалуваат чешањето и го смируваат осипот.

Креми за смирување на кожа – каламин, ментол или ладни облоги.

Избегнување на предизвикувачот на уртикаријата – ако е познат.

Важно е да знаете дека никогаш не треба да давате лекови на своја рака без консултација со педијатар.

Што можете да направите дома?

• Одржувајте ја кожата ладна и сувa
• Облекувајте го детето во памучна, широка облека
• Избегнувајте капење во премногу топла вода
• Ставете ладни облоги на областите кои предизвикуваат чешање
• Нудете му почесто  вода на детето бидејќи хидратацијата помага при воспалителни процеси

Уртикарија и детската психа

Иако кожната реакција изгледа физичка, таа може да има и емоционални ефекти кај детето, особено ако е честа и упорна. Детето може да стане анксиозно, раздразливо или дури да избегнува активности. Разговор, разбирање и поддршка се исто толку важни колку и медицинската нега.

Најчесто, уртикаријата кај децата е минлива и безопасна. Но таа е и сигнал дека понекогаш нешто во телото реагира. Со вистински пристап, соработка со лекар и мирен став, лесно се надминува.