Се започна уште првиот ден од самото раѓање. Поради голема количина на млеко и рамни брадавки не можевме да фатиме града а бевме премногу лакоми и гладни. Се трудевме на секаков начин да се доиме но не ни успеа. Поради плачењето кое најмногу боли да го слушам се одлучивме за рачна пумпа за одмолзување, затоа што придобивките од мајчиното млеко се преголеми, и штета е да не го искористиме кога го имаме бидејќи постојат многу начини со кои може да се искористи истото. Одмолзувањето траеше цели шест месеци, кога после долгите непреспиени ноќи решив да се обидам пак на града, но со силиконски брадавки. На првиот обид се тргаше настрана, ја вртеше главата, повторно плачење но од пресилната лактација млекото почна да му течи, го осети и почна полека полека да цица, во тој момент си реков успеав и не можев да поверувам дека дојам. Пресреќна сум еве веќе 9 месеци е. Иако сме со силиконски брадавки сепак го дојам, го осетив најубавото чувство за една мајка.