После моето породување јас бев испуштена од болница, а моето дете беше задржано 2 недели во болница кое што таму беше на адаптирано млеко. За време на тој период јас дома се молзев (додека потсвесно мислев дека моето бебе од кога ќе биде испуштено од болница нема да профати да биде на мајчино млеко) со цел да го задржам млекото и да бидам упорна за моето дете да премине на мајчино млеко во што и успеав после краткотрајни напори, но воопшто не бев подготвена за периодот после породувањето и не знаев дека доењето на почетокот може да биде проблематично и болно. Не доев со часовник како што прочитав по некои страници дека бебето треба да се дои на секои 2 часа по 15 минути на дојка, дури не се ни сеќавам точно на првиот месец од што бев толку уморна бидејќи бебето бараше да цица многу често. Меѓутоа како бебето растеше и добиваше повеќе сила така и оброците се намалуваа. Моето дете уште малку ќе полни 4 месеци и сеуште го дојам односно тоа е моето искуство до сега....Прегратката која ја добивав и сеуште ја добивам во тие моменти е бесценета