Како секоја жена која за прв пат станува мајка не знае што се случува откако ќе се породи. Во болница пробувавме на сите можни начини бебушкото да цица, и со лажни брадавици но не ни успеваше.
После 5 дена во болница си дојдовме дома. Затоа што јас бев породена со царски рез, млекото ми дојде откако се вративме дома, но мојот палавко сеуште не сакаше да ја прифати дојката, секое доближување тој ја вртеше главата и не цицаше. Тогаш почнав да се одмолзувам. Тоа беа 6 месеци од мојот живот кога не знаев дали е ден или ноќ. Затоа што се одмолзував на секои 3 часа дење и ноќе. Се одмолзував со пумпа од медела . Не сакав во никој случај да му давам вештачко млеко. Упорноста се исплатеше, успеавме до 6 месеци да се одмолзувам јас, а моето малечко да пие мое млеко. Сега е веќе голем дечко има 3 години и ниеден момент не жалам што се жртвував и што го сменив текот на денот и ноќта за да може моето дете да пие мајчино млеко. Би препорачала на сите мајки да не се откажуваат затоа што упорноста се исплати и еден ден ќе ви биде мило што сте се одмолзувале и давале ваше млеко на вашите малецки.