Премногу бев возбудена како, што ќе се случува, боли ли? Првиот обид за доење беше успешен во истиот тој момент ми дојде неописливо чувство, солзи радосници и несвесно од среќа изговорив: успеав, среќна сум што дојам. Болки, крвави брадавици, но си велев мораш, тоа е најдоброто за тоа мало ангелче. Се враќаме од болница, сеуште не добро испраксирана го земам да го дојам, немам брадавица, премногу е мала, не може да фати. Добро, што ли ќе правам сега, што се случува, до вчера се одеше добро, како да сум доела со години. Страв, солзи, што ли се случи? Малку смиреност, труд, вештачки брадавици и на крај успешен обид за самостојно доење... Многу поминати ноќи со пумпицата Медела swing на дојка, бидејќи млекото доаѓа, не прашува... Мирисот на мајчинството владее насекаде во просторијата...Среќна сум што дојам, ги поддржувам сите мајки што дојат. Благодарение на вашите производи ги средив брадавиците. Незаменливи сте, ви благодарам.