Промените во количината и структурата на цервикалниот секрет се едни од важните показатели на овулацијата, поточно фази на вашиот циклус. Овие промени настануваат како последица на промената на нивото на естроген во организмот.

Методот на пратење на структурата и количината на слузта нема нападна природа. Од вас само се бара секретот кој излегол од вагината да го избришете со тоалетна хартија, да го земете со два прста (на пр. со казипрстот и палецот) и да се обидете да го развлечете како мастика. За некои жени ова е незамисливо, бидејќи не се воспитани во тој дух, “да пипаат таму долу” , но тоа е природен и прекрасен метод со кој жената го запознава сопственото тело и начинот на кој тоа функционира.

На почеток на циклусот (менструацијата и веднаш по неа) цервикалниот секрет е сув, матен, густ, леплив и малку го има. Како се приближува овулацијата , цервикалниот секрет станува влажен, бел, полеплив и лесно пука помеѓу прсти.

Пред самата овулација, количината на цервикален секрет значајно се зголемува, станува бистар, влажен и многу растеглив (често се споредува со изгледот на свежа белка од јајце). Една од неговите најважни задачи е да им  олесни влез на сперматозоидите во матката. Последниот ден на овој исцедок, жената е најплодна- тогаш настапува овулација и шансите за зачнување се големи. Во овој период, сперматозоидите можат да преживеат и до 72 часа во цервикалниот секрет, што е најдолг период на нивниот живот.

По завршување на овулацијата, количината на исцедокот пак се намалува и тој повторно станува густ и леплив.

Најдобар начин да се пратат промените во количината и структурата на цервикалниот секрет е да се запишуваат од ден на ден, за време на неколку циклуси. Така ќе имате најдобар преглед на вашите плодни денови.

И прочитајте повеќе за Пратење на овулацијата и плодните денови