/11 /11

Толку и од овој ден , се стемнува веќе. Додека спиеш ти јас крадам малку од нашето време да седнам и да одморам. Исчистено е, твоите алиштенца се испрани ене ги висат над шпоретот за да се исушат најбрзо што може. Шишенцата се измиени, водата зовриена а сокчето ене го спремно те чека да се разбудиш од слаткото твое сонче. Да не треба да направам уште нешто? А да, да видам дали има доволно млеко во кутијата, до каде сме стигнале со пелените, влажните марамчиња ете и тие биле при крај, треба да одиме да купиме.

Решавам да седнам да одморам и да го опуштам малку мозокот, минуваат само 5 минути од одморот и веднаш наидуваат овие прашања.Тогаш се прашувам - а зошто да одмарам ? Треба да смислам нова игра, треба да смислам нова песничка за кога ќе се разбудиш да се слуша твоето смеење низ целата куќа. Оваа соба веќе не личи на соба кога ти не си во неа, кога нема расфрлени тропалки, до пололина или цели испразнети шишенца, па и некоја полна пелена, не, не,овде нема ништо ако не се слуша твоето гласно смеење, ако не се слуша нашето гугање.

Ајде разбуди се мило, мама е одморена, доста и е пауза, сака да играте, сака да пеете, да шетате и да разгледувате се што има.

Денес мојот свет кој некогаш беше шетање и забава е заменет со детски приказни, денес јас сум мајка на која не и е важно дали е облечена во најстарите тренерки или во најскапиот фустан, дали ги носам оние ниски патики или одамна заборавените штикли, мојот кармин се замени со вкус на свежо приготвените кашички и сокчиња, моите кафиња со другарки се заменети со едно експресно утринско кафе чекајќи те тебе да се разбудиш и заедно да поминеме уште еден незаборавен ден.

Ако некогаш моите денови беа обоени со една иста боја, денес се исполнети со шаренило, еден куп насмевки , најубави зборови изговорени од тоа мало усте. Ако некогаш ми недостигало љубов денес ја имам во изобилство, оние мали очиња светат од радост а оние мали подадени рачиња ме расплакуваат.

А сега морам да одам зашто сокчето треба да се испие :)