Долги години чекање... долги и тешки како планина... И како сонце изгреа од зад најтемниот облак. Дојде со сета радост и ми ја подари мене! Како најсветла ѕвезда пратена од небото, блескаше силно во мојата прегратка, како ѕвезда водилка на овој свет! Кога те ставија на моите гради, кога ги видов тие очиња како на срна, поисплашена од мене во тој миг немаше! Цврсто и јасно изговорив дека ќе се борам за твојата среќа со сета сила. Тешки часови и големи болки поминаа! Каква мајка сум што не можам да ја поднесам и оваа болка? Силно верував во себе! Се борев и трудев. Упорно те чував блиску до мене и пробував да изнајдам начин да се поврзам со тебе. Кога почна да доиш, чувствував како илјадници јажиња од моето срце да беа пратени до тебе. Те врзав поцврсто за моето срце, а ти мене за своето! Од нив почна да расте најубавиот цвет! Со голема поддршка и љубов успеавме да го поминеме и најстрашното невреме и стигнавме да го одгледуваме и растеме најубавиот плод од нашата љубов! Те сакаме сине! Расти ни безгрижно!