Бебе и педијатар

/11 /11

Но што се случува кога бебето на педијатар се разболува? Зарем тие не се „имуни“ на стравови, несигурност и грижа? Спротивно на очекувањата, многу педијатри ќе ви кажат, кога станува збор за нивното сопствено дете, емоциите се еднакво силни, ако не и посилни.

Во продолжение, ви откриваме што прават педијатрите кога нивното бебе е болно и зошто токму нивните практики може да бидат водилка за сите загрижени родители.

1. Не паничат, но не се ни игнорираат симптомите

Педијатрите знаат дека настинките, треските и кашлицата се чести кај бебињата, особено во првите две години. Тие ја прифаќаат нормалноста на болеста, но и внимателно следат како се развива. Тие знаат кога е време за чекање и кога е време за акција.

2. Веруваат во основна нега

Многу педијатри се фокусираат на основни, но многу ефикасни методи:

• Физиолошки раствор за нос
• Често доење или внес на течности
• Овлажнување на воздухот
• Многу гушкање и одмор

3. Се консултираат со колеги

Кога станува збор за сопственото дете, објективноста знае да се изгуби. Затоа многу педијатри се консултираат со друг лекар, дури и за мали работи, не затоа што не знаат, туку затоа што сакаат второ мислење кога се емоционално вклучени.

4. Ги следат сопствените препораки

Педијатрите не ги менуваат правилата кога станува збор за нивните бебиња. Тие не ги прескокнуваат вакцините, не даваат антибиотици без јасна причина, не користат сирупи за кашлица кај мали бебиња, се придржуваат до препорачаната доза, дури и ако „знаат повеќе“

5. Најважно од се остануваат емпатични

Иако се експерти во својата област, педијатрите се пред сè родители. Ги чекаат истите непроспиени ноќи, ги носат истите грижи и се борат со истите стравови.

Педијатрите не се „суперродители“, тие само се добро и повеќе информирани

Она што можеме да го научиме од нив е смиреноста, довербата во основната нега и умереноста при користење на лекови. Понекогаш, најдоброто што можете да му дадете на вашето болно бебе не е нов сируп, туку вашето присуство, трпение и љубов.

Следете ги педијатриските насоки, но не се плашете да побарате второ мислење. Дури и најдобрите лекари го прават тоа, кога станува збор за најдрагоценото нешто во животот: нивното дете.