/11 /11

Работам во дневен престој за деца каде обврските, активностите ги правиме буквално како дома и како со лично мои деца. Па нели учителите ни беа втори родители? Така и јас... секое дете различна приказна за себе, различни навики, различни карактери и различни барања според возраста. Во дневниот престој ја носам и Инес и можам да кажам дека тоа ми е најдобрата одлука до сега за неа. Почнав да ја носам кога наполни 1 година и сум презадоволна од поголемите дечиња кои ја учат, играат со неа и се однесуваат како да се на иста возраст. Најголема радост е кога твоето дете ќе затрча во твоите прегратки, но знаете ли која радост е, кога туѓо, но сепак твое дете ќе се затрча да те гушне и да ти каже дека те сака?

Јас тоа чувство го доживувам секој ден и сум многу среќна и благодарна, пред се на родителите кои ја имаат целосната доверба во мене и начинот на кој ги воспитуваат своите деца. Секојдневно имаме прекрасно поминати денови, но има денови и на несогласувања, не споделување на играчки и слично, обично од помалите деца како пример Инес...но тие ситуации не прават уште посилни. Уште повеќе учиме како треба низ животот да сме силни, како да им "попуштиме" на помалите и да ги научиме и нив на истото.

Верувајте ми, со вакви деца како 'моите' секој би ја посакал мојата работа!

Ако сакате да погледнете како изгледа секоjдневието во дневниот престој, ѕирнете на мојот  инстаграм профил @inesgram и уживајте! 

View this post on Instagram

A post shared by (@inesgram.g)