Возрасни и трауми

/11 /11

Траумите, без разлика дали се резултат на насилство, емоционално занемарување, загуба или стрес во детството, оставаат длабоки траги. Често несвесно, тие се пренесуваат од генерација на генерација, како невидливо наследство.

Но дали можеме да го прекинеме тој циклус?

Во продолжение прочитајте како да ги препознаеме сопствените трауми и да ги спречиме нивното влијание врз нашите деца.

1. Признајте ја болката што ја носите

Првиот чекор е да ја препознаеме и прифатиме сопствената траума, без срам и без вина. Ова се некои знаци дека нерешена болка сè уште живее во вас:

• претерана реакција на „мали“ ситуации
• силен страв од напуштање или неуспех
• тешкотии во поставување граници
• перфекционизам или потреба за контрола
• избегнување емоции или конфликти

Свесноста за овие знаци е почеток на промената.

2. Разговарајте, а не реагирајте

Кога децата предизвикуваат силна емоција кај нас (лутина, страв, немоќ), често тоа се „копчиња“ што ги притискаат нашите стари рани. Прашајте се:
„Дали реагирам на моето дете, или на нешто од моето минато?“

Заменете автоматски реакции со свесен одговор. Наместо викање: застанете, вдишете и одговорете со емпатија.

3. Барајте поддршка бидејќи терапијата не е табу

Работата на траумите е процес што бара време. Психотерапијата, групна поддршка или разговор со стручни лица можат да бидат моќна алатка за исцелување.

Да побарате помош не значи дека не сте добар родител, туку спротивното. Тоа е храбар чекор кон здраво родителство.

4. Создадете безбедна емоционална средина

Децата не бараат совршени, туку емотивно достапни и сигурни родители. Еве како да им помогнете да растат без товар:

• слушајте ги без да ги прекинувате
• прифатете ги нивните емоции, дури и кога се тешки
• извинувајте се кога грешите
• учете ги дека е во ред да се биде ранлив

Колку повеќе емпатија им даваме, толку помалку нашиот емоционален неред се пренесува врз нив.

5. Прекинете го циклусот преку нови избори

Ако сте растеле во средина каде љубовта била условена или изразена со контрола, денес вие можете да изберете поинаку.

Наместо критика, дајте охрабрување, наместо да премолчувате имајте отворен дијалог, наместо влевање страв, влејте доверба.

Пренесувањето трауми не е неизбежно,но бара свесност, посветеност и желба за исцелување. Љубовта не значи само грижа, таа значи и внатрешна работа, за да можеме на децата да им дадеме не само храна и облека, туку и внатрешен мир.

Да бидете родител не значи да бидете совршени, туку да сте присутни, искрени и подготвени да се развивате заедно со своето дете.