Раѓањето на бебето е голема животна промена, исполнета со љубов, возбуда, но и со нови одговорности, физички замор и емоционални предизвици.

Иако често се очекува мајката веднаш да биде среќна и исполнета, реалноста понекогаш е поинаква. Некои жени по породувањето се соочуваат со тага, вознемиреност, чувство на вина, празнина или губење интерес за работите што претходно ги радувале.

Постпородилната депресија е реална здравствена состојба и не значи дека жената е лоша мајка или дека не го сака своето бебе.

 

Што е постпородилна депресија?

Станува збор за форма на депресија што може да се појави по породувањето, најчесто во првите недели или месеци, но понекогаш и подоцна, во текот на првата година по раѓањето на бебето.

Таа може да биде поврзана со хормоналните промени, недостигот на сон, физичкото закрепнување, стресот, претходни психолошки тешкотии и недостатокот на поддршка.

 

Кои се најчестите симптоми?

Постпородилната депресија не се манифестира кај секоја жена на ист начин. Можни знаци се:

• постојана тага, празнина или безнадежност,
• често плачење без јасна причина,
• чувство на вина и недоволна вредност,
• прекумерна загриженост и страв,
• губење интерес и задоволство во секојдневните активности,
• тешкотии со спиењето, дури и кога бебето спие,
• промени во апетитот,
• тешкотии со концентрацијата и донесувањето одлуки,
• чувство на оддалеченост од бебето или тешкотии во воспоставувањето емоционална поврзаност.

 

Дали постпородилната депресија е исто што и „baby blues“?

Овие две состојби често се мешаат, но постојат важни разлики.

„Baby blues“ е честа и обично краткотрајна емоционална состојба што се јавува во првите денови по породувањето. Може да вклучува плачливост, раздразливост, промени во расположението и чувствителност. Најчесто се повлекува самостојно во рок од две недели.

Постпородилната депресија трае подолго, симптомите може да бидат поизразени и да го отежнат секојдневното функционирање и грижата за себе и бебето. Таа бара стручна процена и соодветна поддршка.

 

Кои жени имаат поголем ризик?

Постпородилната депресија може да се појави кај секоја жена, без оглед на возраста, начинот на породување или тоа дали станува збор за прво или следно дете. Ризикот може да биде поголем кај жените кои:

• претходно имале депресија, анксиозност или други психолошки тешкотии,
• имале тешка или комплицирана бременост или породување,
• немаат доволна емоционална и практична поддршка,
• се соочуваат со проблеми во партнерскиот однос или финансиски тешкотии,
• доживеале трауматични или стресни животни настани.

Сепак, постпородилната депресија може да се појави и без ниту еден од овие фактори.

 

Како може да се помогне?

Најважно е мајката да не остане сама со своите чувства. Поддршката од партнерот, семејството и блиските луѓе може да биде значајна, но не секогаш е доволна.

• Разговарајте отворено за тоа како се чувствувате.
• Побарајте помош околу грижата за бебето и домашните обврски.
• Обидете се да одвоите време за одмор и основните лични потреби.
• Разговарајте со матичен лекар, гинеколог или психолог.
• Доколку е потребно, побарајте психотерапија или медицински третман. Постојат и терапии што можат да се приспособат на периодот на доење.

Доколку мајката има мисли за самоповредување или повредување на бебето, или чувствува дека ја губи врската со реалноста, потребна е итна медицинска помош.

 

Мајчинството не мора секогаш да изгледа совршено

Постпородилната депресија не е знак на слабост, неблагодарност или недостиг на мајчинска љубов. Жената може да го сака своето бебе и истовремено да се чувствува тажно, исплашено, исцрпено или преплавено од новата улога.

Не мора да се справувате со сè сами. Барањето помош не ве прави помалку добра мајка. Тоа е важен чекор кон вашето закрепнување и благосостојбата на целото семејство

 

 

Забелешка: 

Сите материјали, публикации, коментари, теми и категории, како и целата содржина на Рингераја.мк, се од информативен карактер и истите НЕ можат да заменат консултација со лекар за дијагностика и лечење. За се што е поврзано со Вашето здравје, консултирајте се со својот матичен лекар.