Бременоста носи многу убави очекувања, но и промени, грижи и неизвесност. Важно е трудницата да знае кога стресот е привремен, а кога ? е потребна дополнителна поддршка.

Бременоста е период на големи физички и емоционални промени. Иако често се опишува како среќен период, сосема е нормално идната мајка понекогаш да чувствува загриженост, напнатост или страв. Прашањата поврзани со здравјето на бебето, породувањето, финансиските обврски, работата и промените во секојдневието можат да создадат дополнителен притисок.

 

Краткотрајниот стрес е дел од животот и не значи дека нешто не е во ред со трудницата. Проблем може да настане кога чувството на напнатост е силно, трае долго или почнува да влијае врз секојдневното функционирање.

 

Како може да се почувствува стресот?

Продолжената психичка напнатост може да се манифестира со:

• постојана загриженост и чувство дека нешто лошо ќе се случи,
• раздразливост и промени во расположението,
• тешкотии со концентрацијата,
• проблеми со спиењето,
• чувство на преоптоварност;
• замор и недостаток на енергија,
• губење интерес за активности што претходно носеле задоволство.

Понекогаш стресот може да се испреплети со симптоми на анксиозност или депресија. Според Светската здравствена организација, менталните нарушувања за време на бременоста и по породувањето се релативно чести и заслужуваат исто внимание како и физичкото здравје.

 

Зошто е важна психичката благосостојба?

Добрата психичка состојба ? помага на трудницата полесно да се справува со промените, да се грижи за себе и да побара помош кога ? е потребна. Недостатокот на поддршка, големите животни промени, финансиските проблеми, насилството или други сериозни стресни околности можат да го зголемат ризикот од проблеми со менталното здравје.

Затоа, трудницата не треба да чувствува вина доколку не ужива постојано во бременоста. Чувствата како страв, несигурност или тага не ја прават лоша мајка.

 

Што може да помогне?

Мали промени во секојдневието можат да придонесат за подобро чувство:

• доволно одмор и редовен сон,
• лесна физичка активност доколку е дозволена од лекарот,
• разговор со партнерот, семејството или блиска личност,
• ограничување на постојаното читање вознемирувачки сoдржини на интернет,
• време за активности што носат смиреност и задоволство,
• прифаќање помош наместо обид сè да се направи самостојно.

Ако чувството на тага, страв или анксиозност е силно, трае подолго време или го попречува секојдневниот живот, важно е трудницата да разговара со својот гинеколог, матичен лекар или професионалец за ментално здравје. Постојат ефикасни начини за поддршка и третман.

 

Не секој стрес во бременоста е знак за психичко нарушување. Сепак, постојаната силна вознемиреност, депресивното расположение или мислите за самоповредување бараат стручна проценка. При мисли за самоповредување или непосредна опасност, потребно е веднаш да се побара итна медицинска помош.

 

 

Забелешка: 

Сите материјали, публикации, коментари, теми и категории, како и целата содржина на Рингераја.мк, се од информативен карактер и истите НЕ можат да заменат консултација со лекар за дијагностика и лечење. За се што е поврзано со Вашето здравје, консултирајте се со својот матичен лекар.