За детето, играта е многу повеќе од поминување време. Додека трча, гради, црта, измислува приказни или си игра со другите, неговиот мозок активно учи, поврзува и создава нови нервни врски.

За актуелни содржини и вести од светот на родителството и бременост изберете ја Рингераја како свој омилен извор на Google.

Постави

Во најраните години мозокот се развива исклучително брзо. Секојдневните искуства, односите со возрасните и можностите за игра му помагаат на детето да ги развива јазикот, движењето, размислувањето и социјалните вештини.

Играта е „вежба“ за мозокот

Кога детето составува коцки, сложувалка или гради кула, не се забавува само. Тоа решава проблеми, планира и учи преку обиди и грешки.

Кога игра како да е лекар, готвач, продавач или родител, користи имагинација и учи да размислува од различни перспективи. Ваквата симболичка игра е поврзана со развојот на јазичните, социјалните и когнитивните способности.

Преку играта се развива и говорот

Разговорот за време на играта е одлична можност детето да учи нови зборови. Кога родителот прашува „Што прави мечето?“ или „Каде ќе одиме со автомобилот?“, детето има причина да размислува, да одговара и да создава свои реченици.

Не е потребно родителот постојано да ја води играта. Понекогаш е доволно да го следи детето и да се вклучи во неговиот свет.

Играта го поврзува мозокот со телото

Трчањето, скокањето, качувањето, фрлањето топка или играта на под му помагаат на детето да развива координација, рамнотежа и контрола на движењата.

Фината моторика исто така се развива преку активности како цртање, редење коцки, пластелин, нижење или користење едноставни прибори.

Играта учи и како да се биде со другите

Кога децата играат заедно, постепено учат да чекаат ред, да споделуваат, да преговараат и да ги препознаваат туѓите емоции.

Дури и конфликтите во играта можат да бидат можност за учење. Со помош на возрасниот детето постепено учи како да каже што сака, да постави граница и да најде решение.

Не мора играчките да бидат скапи

На детскиот мозок не му е потребна соба полна со играчки за да учи. Картонска кутија може да стане куќа, кујна или автомобил. Лажица може да биде микрофон, а перниците планина за искачување.

Највредниот дел од играта често е слободата детето само да замислува, истражува и создава.

Затоа, не мора секој момент од денот да биде едукативна активност. На децата им е потребно и време за слободна, самостојна и креативна игра.

Секое дете се развива со свое темпо. Играта е важен дел од здравиот развој, но не може сама да замени соодветна грижа, сон, исхрана, движење и контакт со возрасните. Ако забележите значајно доцнење или губење на веќе стекнати вештини, разговарајте со педијатар или друг стручен професионалец.