Да создадеме приказна (Целосна верзија)

Форум >> [РР Заедница] >> Разговори за се и сешто >> Забава



Порака

Twins -> Да создадеме приказна (18.7.2010 1:40:05)

Ајде малку релаксација и нова занимација[image]http://www.ringeraja.mk/forum/smileys/bravo.gif[/image]
Да создадеме приказна .Секој пишува по 2-3 зборови ама нивната поврзаност да има смисла и да формираме приказна.
Еве прва ке почнам јас

Една летна ноќ........

сега наредниот продолжува со мислата



Тања РР -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 1:58:10)

Една летна ноќ додека градот полека потонуваше во тишина.......



Martins mom -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 10:01:58)

Една летна ноќ додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај...



mama26 -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 10:10:03)

ИЗВОРНА ПОРАКА: Martins mom

Една летна ноќ додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај...
се појави пред мене ти со твоите очи плави ,



Idna mamica -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 14:22:16)

ИЗВОРНА ПОРАКА: mama26

ИЗВОРНА ПОРАКА: Martins mom

Една летна ноќ додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај...
се појави пред мене ти со твоите очи плави ,

Во кои видов нешто што личеше на љубов



Julie1 -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 14:42:22)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејќи дека е сон,



viksa -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 15:01:30)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејќи дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука.



Bogdancanka -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 15:33:36)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејќи дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое.Чудесен сјај ми сјаеше в очи,гореше лицето мое,како од возбуда,
но, дали само возбуда е тоа?



mama26 -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 18:54:59)

една летна нок,додека градот полека потонуваше во тишина,додека месечината светеше со некој чуден сјај,се појави пред мене ти со твоите очи плави ,во кои видовнешто што личеше на љубов.замижав мислејки дека е сон,но не е сон,ти сеуште си тука.и затрепери тогаш срцето мое.чудесен сјај ми сјаеше в очи,гореше лицето мое,како од возбуда,но,дали само возбуда е тоа?како можев да помислам на вакво нешто ?секако дека е возбуда се осетив целосна,осетив мир спокој,што веке нема да те чекам,што веке си дошол затоа што ме сакаш.



Maca25 -> RE: Да создадеме приказна (18.7.2010 22:46:26)

Една летна нок, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави , во кои видовнешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон,ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. 



nadica -> RE: Да создадеме приказна (19.7.2010 0:21:36)

Една летна нок, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави , во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон,ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. Сакано  и посакувано како во мојот сон, но овој пат на јаве во реалноста и сегашноста.




Bitolcanka -> RE: Да создадеме приказна (19.7.2010 0:39:09)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир, спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. Сакано и посакувано како во мојот сон, но овој пат на јаве во реалноста и сегашноста... Застана до мене, ми го опфати лицето, нежно, со дланките и ме помилува. Ја чувствував топлината на твоите раце и сфатив дека не сонувам. Срцето ми затрепери од радост и почна силно да чука... Бев среќна, о, навистина среќна!



Martins mom -> RE: Да создадеме приказна (19.7.2010 10:34:27)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир, спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. Сакано и посакувано како во мојот сон, но овој пат на јаве во реалноста и сегашноста... Застана до мене, ми го опфати лицето, нежно, со дланките и ме помилува. Ја чувствував топлината на твоите раце и сфатив дека не сонувам. Срцето ми затрепери од радост и почна силно да чука... Бев среќна, о, навистина среќна!
Ах, колку би сакала овој момент да трае засекогаш...
Денот се будеше со првите сончеви зраци а со тоа љубовта добиваше нова димензија.



Idna mamica -> RE: Да создадеме приказна (19.7.2010 11:20:49)

Колку само сме креативни  [image]http://www.ringeraja.mk/forum/smileys/smiley27.gif[/image][image]http://www.ringeraja.mk/forum/smileys/smiley27.gif[/image][image]http://www.ringeraja.mk/forum/smileys/smiley27.gif[/image][image]http://www.ringeraja.mk/forum/smileys/smiley27.gif[/image][image]http://www.ringeraja.mk/forum/smileys/smiley27.gif[/image][image]http://www.ringeraja.mk/forum/smileys/smiley27.gif[/image]



jovanka -> RE: Да создадеме приказна (19.7.2010 22:43:32)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир, спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. Сакано и посакувано како во мојот сон, но овој пат на јаве во реалноста и сегашноста... Застана до мене, ми го опфати лицето, нежно, со дланките и ме помилува. Ја чувствував топлината на твоите раце и сфатив дека не сонувам. Срцето ми затрепери од радост и почна силно да чука... Бев среќна, о, навистина среќна!
Ах, колку би сакала овој момент да трае засекогаш...
Денот се будеше со првите сончеви зраци а со тоа љубовта добиваше нова димензија.Чувствата се испреплетуваа.



Anushka -> RE: Да создадеме приказна (19.7.2010 23:56:26)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир, спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. Сакано и посакувано како во мојот сон, но овој пат на јаве во реалноста и сегашноста... Застана до мене, ми го опфати лицето, нежно, со дланките и ме помилува. Ја чувствував топлината на твоите раце и сфатив дека не сонувам. Срцето ми затрепери од радост и почна силно да чука... Бев среќна, о, навистина среќна!
Ах, колку би сакала овој момент да трае засекогаш...
Денот се будеше со првите сончеви зраци а со тоа љубовта добиваше нова димензија.Чувствата се испреплетуваа.
Токму кога се завртев кон тебе, празнина ја исполни мојата прегратка. Само мал бел лист со порака лежеше на перницата која сеуште мирисаше на нашите тела полни со нескротлив копнеж...



nadica -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 0:02:48)



Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир, спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. Сакано и посакувано како во мојот сон, но овој пат на јаве во реалноста и сегашноста... Застана до мене, ми го опфати лицето, нежно, со дланките и ме помилува. Ја чувствував топлината на твоите раце и сфатив дека не сонувам. Срцето ми затрепери од радост и почна силно да чука... Бев среќна, о, навистина среќна!
Ах, колку би сакала овој момент да трае засекогаш...
Денот се будеше со првите сончеви зраци а со тоа љубовта добиваше нова димензија.Чувствата се испреплетуваа.
Токму кога се завртев кон тебе, празнина ја исполни мојата прегратка. Само мал бел лист со порака лежеше на перницата која сеуште мирисаше на нашите тела полни со нескротлив копнеж...
Пред да прочитам што пишува помислив „Како можеше да ме остави?“,  но како што читав така треперев од љубов и болка, чувства кои преовладуваа тој миг во мене.



Bitolcanka -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 0:14:10)

Една летна ноќ, додека градот полека потонуваше во тишина, додека месечината светеше со некој чуден сјај, се појави пред мене ти со твоите очи плави, во кои видов нешто што личеше на љубов. Замижав мислејки дека е сон, но не е сон, ти сеуште си тука. И затрепери тогаш срцето мое. Чудесен сјај ми сјаеше в очи, гореше лицето мое, како од возбуда, но, дали само возбуда е тоа? Како можев да помислам на вакво нешто? Секако дека е возбуда се осетив целосна, осетив мир, спокој, што веке нема да те чекам, што веке си дошол затоа што ме сакаш. Нетрпеливо чекам да ме допреш, да го почувствувам твојот бакнеж на моето рамо, повторно да се осетам сакано. Сакано и посакувано како во мојот сон, но овој пат на јаве во реалноста и сегашноста... Застана до мене, ми го опфати лицето, нежно, со дланките и ме помилува. Ја чувствував топлината на твоите раце и сфатив дека не сонувам. Срцето ми затрепери од радост и почна силно да чука... Бев среќна, о, навистина среќна!
Ах, колку би сакала овој момент да трае засекогаш...
Денот се будеше со првите сончеви зраци а со тоа љубовта добиваше нова димензија.Чувствата се испреплетуваа.
Токму кога се завртев кон тебе, празнина ја исполни мојата прегратка. Само мал бел лист со порака лежеше на перницата која сеуште мирисаше на нашите тела полни со нескротлив копнеж...
Пред да прочитам што пишува помислив „Како можеше да ме остави?“, но како што читав така треперев од љубов и болка, чувства кои преовладуваа тој миг во мене. Срцето силно ми лупаше, ме обзеде страв од можната содржина на пораката, од можниот крај ... Помислив на најлошото - разделба ...



Twins -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 12:12:25)

Срцки сте се инзамачиле цело да го препишувате , нема потреба , додаваш само 2-3 збора , а оној кој ска да ја прочита приказната ке треба да ги прочита сите постови

..... но не , сепак беше само...........



Bitolcanka -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 12:24:37)

сепак беше само моја претпоставка ... Го зедов писменцето в рака и почнав да го читам ...



vezilka RR -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 12:48:14)

..Добро утро најмила. Јас морав да заминам, ама ти оставам писмо за да..



jovanka -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 12:51:55)

Секој збор ми влеваше чувство на љубов која ке трае...но читајки ги последните два реда срцето пополека започна борба со чувствата,телото како да ми испракаше знаци...



Anushka -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 16:28:28)

... на слабост. Сомнеж се впи во моите мисли. Ако така заминува, веројатно има и некој друг, поважен во неговиот живот.



Twins -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 23:50:27)

....Продолжив да го читам писмото, а во него пишуваше..............



jovanka -> RE: Да создадеме приказна (20.7.2010 23:59:20)

Se nadevam deka ke me izvestis dokolku vo utrobata ja nosis krunata na nasata ljubov.Vo sledniot period ke bidam na ovaa adresa i ke ziveam za denot...



Страница: [1] 2 3 4   Следна страница >   >>