svekrva mi!!!!!!!!!!!!1uf bi ja zadavila, edna drugarka od osnovno go nemase videno antonio odamna i dojde so mm i mu kupile gol na antonio a takov veke imavme(ne e strasno toa) i koga saaka da mu go otvorat ovaa svekrva mi svika da ne go otvaraat ke sme go dale na drugo mesto koga veke imame takov aaaaa puknav i zainaet go otvoriv....ima i dr primeri ama sakam da vidam dali nekoja od vas si ima vakava maka?

< Поракaта ја уредил Enika -- 26.1.2010 0:01:38 >

Не толку засрамено можеби...колку што ми се уништи денот и се осекав понижено...бивши дечко...кога на мојот 25 роденден во Хавана летната се дереше како незрав пред сите и му покажуваше среден прст пред сите тие луге на пејачот на бендот кој беше мој другар зашо го мразеше од причини кој он си ги заврте у глава. Бидејки он беше ангел а другар ми сакал да ми мести друг...е та вечер ке ја памтам цел живот...и сите тие знајни и незнајни луге што гледаа во мене како овој ми се дере у фаца

No comment Enika, навистина страшно и шокантно...
Мојот најголем срам... Бев дома кај дечко ми за роденденот. Дома беа неговите родители, сестра му, зет му, децата нивни-внучињата на дечко ми и другарите (меѓу кои и т.н. другари), значи повеќемина. Јас дента, претпладнето кога се видовме насамо му го дадов подарокот завиткан во украсна хартија и картичка со порака: "Некој таму горе мисли на тебе, некој тука долу - те сака. СРЕЌЕН РОДЕНДЕН БУДАЛЧЕ". Во еден момент ја видов картичката, ставена на видно место, до телевизорот и се стаписав, но си реков нема да ја забележат... Не помина долго време, поголемото внуче (второ одделение е) ја најде, ја зеде и ја прочита пораката на глас пред сите (во момент на тишина). Сите се смееја, а мене ми доаѓаше да пропаднам в земја од срам

_____________________________

It is not how much you give or what you say, it is how much love you give in what you do ...

auuuu koj bi mozel da se spravi vo vakvi situacii....

Така е Хрисинче, со деца не се срка маштеница што велат ама и со свекрвите - тешко да излезеш на крај. Можам да претпоставам како ти било. Во такви ситуации ти доаѓа да избегаш што подалеку.

_____________________________

It is not how much you give or what you say, it is how much love you give in what you do ...

Многу пати сум се нашла во ваква непријатна ситуација, но секогаш сум продолжувала да се смеам на своја сметка, па така ситуацијата на крај и не излегува толку трагична. Меѓутоа многу зависи и од ситуацијата, да сум била јас на местото на Еника, да види тој како се засрамува, кој не му лупнеше пепељара, Елена да не се викам.

_____________________________

Животот е убав за оние кои знаат да го живеат.

hahahah moze i sishe

Еца и јас некогаш сум импулсивна и избувлива, зависи од моментот. Некогаш се воздржувам од коментари (враќање на злоба со злоба - око за око, заб за заб), но некогаш кога ми е пукнат филмот, знам да бидам непредвидлива Инаку не е секогаш се трагично, зависи како гледаш на тоа, колку си духовит/а и знаеш злобниот коментар да го свртиш на шега, дури и на твоја сметка. Под услов број 1 - секогаш имај предвид со кој имаш "работа", кој е од другата страна на арената Не можеш да си сигурна како ќе возврати на тоа (сепак мажот е маж, посилен е).

_____________________________

It is not how much you give or what you say, it is how much love you give in what you do ...

аууу на кој момент ми текна. Бивши дечко и ние договорени да му поминам на гости пред да оди на училиште- бевме различни смени. ме чекаше пред зграда и ми кажува дека другар му е на гости исто (без да спомне дека и татко му е дома). Влегуваме внатре и некој вика- Ај подај ми го телефонот, и јас онака одврзувајќи патики и мислејќи дека е другарот викам- Не биди мрза и стани земи си го сам. И одеднаш излегува таткото од една соба и вели- добро бе, извини абе ми доаѓаше во земја да пропаднам, се утепав извинувајќи а они ме зафркаваа уште долго после тоа

еден професор се најде од мајка роден и ме застрами сега ми е смешно али тогаш се закопав во земја.....има други ситуации али сега за него ми текна

_____________________________

Човек не мора секогаш да биде херој ама може секогаш да е човек........

    Мене ова истово со Христина ми се има случено ,само не со моја свекрва туку со свекрвата каде што бевме на повојница.Гослуков беше кај другар на мм.
Првото влегување,свекрвата као блиска со мојот сопруг,го изгушка и му вика - за друг пат да знаете после 15-ти во месец не се доага на гости и сега ќе ни извините што ке биде скоромно.Се изненадив божем ние на вечера отидовме.Го подавам подарокот-тренерки и патичиња ,на мајката..а бабава ги зема од раце..детето во скут и да се проба.Ги врака тренерките во кесата,ги зема патичињата(малку му беа големки),ја зема бомбоњерата.....ми го подава кесето и ми вика замени ги за поголеми,оти ептен му се кнап и поминете пак ама ви кажав до 15-ти.Само си го земавме кесето ,си излеговме без никој ништо да каже и повеќе никогаш не се дружевме....само со младите на улица ако се сретнеме...2-3 реда и толку.

lelele alex..ke kazev ne mi se veruva, ama si imam iskustvo

некогаш луѓето од арно прават такви гафови, како на пр. свекрвите од погоре.
Инаку, јас самата себе си се посрамувам намногу:
Одам лкај соседи Абланци на свадба. И од што ми беше убаво, од што сакав се` најубаво да им посакам, наместо да кажам, „ај па до година бебенце“, јас ни пет ни шест „ај, па догодина на крштевка!?“
леле

ќерка ми 

имаше 2,5 год. и една постара комшика ја испрашува:
Што имаш ти? - Дуда.
Што има тато? - Куре
А мама? - Влакна